Çeviren: Murat DERE İyi seyirler...
Bazı hırsızlar mobilyalara zarar vermemek için her yolu dener.
Ben değil.
Diğerleri çıkmadan önce her şeyi yerine koyar.
Ben hiç yapmam.
Pis bir iş benimki.
Pis yapmamın...
...bir sebebi var.
Üstelik boşa harcayacak zaman yok.
Böyle bir ev için,
oraya bak, şuraya bak, onu al, bunu koy,
bütün gece sürer,
belki daha da fazla.
Ne dediğimi biliyorum.
Ben hırsızım. Bu benim hayatım.
Kaderimizi seçemeyiz. Ama şikayetim yok.
Tırnak yemeyin.
Yemeniz gerekirse başkalarınınkini yiyin.
Sizinkiler sizin varlığınızdır. Varlığınıza saygı duymalısınız.
Ben bir yetimdim.
Kuzenim Charlotte ve babası Urbain ile büyüdüm.
Beni ve çıkarlarımı korudu.
Herkes benim bir gün zengin olacağımı söylüyordu.
Avarelik kötüdür evlat, iş ise onurdur.
Çocuklar, onun yardımdan çok tavsiyeye ihtiyacı var.
Amcamdan nefret ederdim, ama Charlotte'ı severdim.
Onunla evleneceğime yemin etmiştim.
14 yıl geçti,
üniversite, ordu, yurtlarda ve kışlada.
Parmaklıklar ardına 14 yıl.
Sonra özgürlük, eve dönüş, Charlotte.
Georges.
Ne oldu?
Nişanlandım.
Evleniyorum.
Georges, babanı severdim.
Çekici bir adamdı, bir sanatçı.
Ama para işlerinde tam bir fiyaskoydu.
Hatalar yaptı, servetini abarttı.
Kendin bak. Verdiği zararı gidermek için elimden geleni yaptım.
Georges, duyuyor musun?
Paranla kumar oynadıysam, senin içindi.
Maalesef, namussuz serserilerin kurbanı oldum.
Çok kötü ama Bank of Europe'un iflas edeceğini kim bilebilirdi?
Bunu tahmin eder miydin? Ya ben? Asla.
Toplam 600,000 frank kaybettin.
Altıyüz bin mi?
Kendim bile paramı koruyamadım.
Kalan 200,000 nereye gitti?
Burada.
Bunlar Panama'dan. Değerleri yok bilirsin.
Mümkün. Ama onlara çok para ödedim!
Kontrol etmek istersen faturalar bende.
Zenginlerin neye karşı olduklarını biliyor musun?
- Neden beni soyuyorsun? - Ne ima ediyorsun?
Bu Charlotte'ın çeyizi için mi?
Charlotte? Onun, bununla ne ilgisi var?
Beni sorguluyor musun?
- Evet amca. - O halde istersen dava et beni.
Zamanın ve paran varsa, başarmak için yüzde bir şansın var.
Her şeyi düşünmüşsün!
Nereyi imzalayacağım?
Dikkatli ol. Neyi imzaladığını biliyor musun?
Tüm haklarından ebediyen feragat ediyorsun.
- Vicdan azabı mı çekiyorsun? - Ben mi? Aptal olma.
Bana lütufta bulunuyor gibisin. Bu hoşuma gitmedi.
Görünüşe aldanma. Hata yaparsın.
- Charlotte'ı nişanlamışsınız. - Mükemmel bir eş bulduk.
Şaşırdın mı?
Hayal kırıklığına mı uğradın?
Çok yazık!
Haklısın amca. Ben ona uygun değilim.
Kendimi kontrol etmeye çalışacağım.
Bir kaç gün sonra, Montareuils
oğulları Armand ile Charlotte'ın nişanını yapmaktan onur duyuyorum.
İyi bir başlangıç yaptık, Matmazel.
- Kader denebilir - Armand, haklısın.
O kadar neşeli ve kaygısızsın ki. Ben de öyleyim.
Neşeliyim ama utangaçım.
Senin beni, benim de seni tanımam için zaman lazım.
Montareuils, bir zamanlar çok zengindi,
hala ailenin ünlü mücevherlerinden kalanlarla yaşıyorlar.
Madam Montareuil onları bankadan çıkardı.
Kuzenimin nişan yüzüğü seçmesi için.
Tatlı Charlotte'um.
Şampanya?
Baba, o kibritleri bana geri ver.
Marguerite!
Ve yat, geç oldu.
Zavallı yaşlı adam. Bir kaç kibrit çaldığı için azarlanan asilzade.
La Margelle. Félix La Margelle, hizmetinizdeyim.
Memnun oldum. Bir kaç kibrit aşırmakta bir zarar görmüyorum.
Eğer kundakçı değilse.
Mösyö de Montareuil'ün son isteği oğlunun evinin yanıp kül olduğunu görmekti.
Karşılaştığımıza memnunum.
Amcanızı uzun süredir tanırım.
Ailenizden kalan parayı geri aldığını duydum.
Kalanları.
Çin'de bir kilise yapımı için bağış topluyorum.
Dinimizi yayma işinde bize yardım etmek ilginizi çeker mi?
Açık konuşayım, hayır.
Dürüstlüğü severim.
Peder, lütfen, bilginizden yararlanabiliriz.
Geliyorum, Madam. Afedersiniz.
İmparator bu broşu Armand'ın büyük büyük annesine vermiş.
- Hoşuma gitti. - Güzel değil mi?
Sizce neye benziyor peder? Çiçek mi, kelebek mi?
Hayır, Madam, 200,000 frank gibi görünüyor,
Çin'de bir kilisenin yarısını yapmaya yeter.
Hep şakacısınız, peder.
Mösyö böyle erken mi gidiyorsunuz?
Kimseye söyleme, çok sıkıldım.
Ben de sıkıldım.
Bu, odamın anahtarı.
Nerede?
Odam mı? Çok yüzsüzsünüz.
3. kat.
Merdivene bakan kapı. Kapı kolu yeşil.
Teşekkürler, Marguerite.
Yukarı mı çıkıyorsun?
Mahsuru mu var?
Lütfen gürültü yapmayın. Hemen geliyorum.
- Günaydın, Marie-Jeanne. - Bu sabah çok bitkin görünüyorsun!
Günaydın.
- Dün gece geç yattın. - Uyandırdım mı?
Yok hayır. İyi uyuyamadım.
İyi misin? Neredeydin?
Üzücü haberlerim var. Dün gece birisi Montareuil'lerin evine girmiş.
Aile mücevherleri... Hepsi gitmiş.
Charlotte, korkarım bu, nişanın sonu.
- Neden? - Neden mi?
Çünkü tek dişe dokunur varlıkları o mücevherlerdi.
Hiç bir varlığı olmayan bir aileye girmene izin veremem. Beni asla affetmezsin.
- Ya mücevherleri bulurlarsa? - İhtimallere göre yaşayamayız.
Beni burada bekle. Polise gidiyorum. Tanıdığım biri var.
Gerçekleri öğreneceğiz.
Şu mücevherler...
Senin miydi?
- Gidiyor musun? - Gördüğün gibi.
Nereye?
Kiminle gidiyorsun?
O mücevherleri çalan sendin.
Konuş. Bana cevap ver.
Gitme, Georges.
Neden gidiyorsun?
Temiz havaya ihtiyacım var.
Baban buradaki havayı bozuyor.
Daha önce de olduğu gibi yalnız bırakılıyorum.
Benimle gel.
Çıldırmışsın sen.
Hayır, Georges, lütfen, burada olmaz. Peder girebilir. Georges, hayır.
Benimle geliyorsun, bugün.
Aptal olma, Georges. Bunu kastetmediğini biliyorsun.
Bunun imkansız olduğunu biliyorsun.
Baban yüzünden mi?
Evet, babam yüzünden.
Bu ev ve her şey yüzünden.
Eğer Montareuil ile evlenseydin, evden ayrılacaktın ya.
Senden korkuyorum, Georges.
Mücevherleri çalan sendin.
Mücevherleri istiyor musun?
Buradalar, hepsi.
Yüzükler, kolyeler, İmparator'un Broşu...
Charlotte.
Charlotte, haklıydım. Düğün iptal edildi.
Polis davadan vazgeçti. Mücevherleri bulamayacaklar.
Hırsızların kim olduğunu biliyorlar mı?
"Hırsızlar mı kim?"
Hırsız kim, demek istedin herhalde?
- Gidiyor musun? - Evet.
Benim ayakkabılarımla, ha?
Alabilirsin. Ayaklarımı vuruyorlar.
Peki, bize hırsızın kim olduğunu söyle.
Bunu sır olarak saklayın.
Ben bir askerdim.
Madam de Montareuil ile yatan bir alçak.
Eski müstakbel kaynananın her nasılsa bir sevgilisi var.
- Bugün götürüldü. - Mücevherlerle mi?
Bulunamadıklarını söylemiştim.
Hiç iz bırakmadan kaybolan
bir suç ortağı var.
Klasik olay.
Skandal olmasın diye, Madam de Montareuil davayı düşürdü.
İlişki kapandı, bu mudur?
Polis de böyle düşünüyor. Sence komik mi?
Madam de Montareuil is lanet bir düzenbaz. Bizi kandırdı.
Ona bakmak için durdum.
Bayılma krizleri geçiriyordu.
Bana göz kırpıyordu. Otokontrolü yok.
Erkenden yatıyor ve tüm servetini çalsınlar diye bırakıyor.
Etrafta sosyalistler olduğu kesin.
Burada ne işin var, Charlotte?
Gel.
Mösyö Randal! Aman Allah'ım!
Dağ, dağa kavuşmaz insan insana kavuşur demişler.
- Mahsuru var mı? - Hayır, lütfen.
- Brüksel'e mi gidiyorsun? - Evet.
Tabii.
Mirasla yatırım yapacaksın.
Belçika çok makul bir seçim.
Ekonomi istikrarlı. Şirket ahlakı olan bir toplum.
Dinamik. Sanayide büyük ilerlemeler var.
Böldüğüm için özür dilerim baylar,
Konuşmanıza kulak misafiri oldum da.
Anlıyorum Mösyö...
Dumoulin. Fernand Dumoulin.
Memnun oldum. Van der Busch, Emile, sanayici.
Belçikalıyım. Belçika'da yatırım yapmayı mı istiyorsunuz?
Ben mi?
Kimya sanayii oldukça güvenlidir efendim.
Bu konuda söz sahibiyim.
Firmam tüm boya işlerini yapar.
Evet, evet, bilinen her renk.
Belçika'daki en iyi boya fıçıları bizdedir.
Başka kanıt ister misiniz?
Renkler çağına giriyoruz.
Pazar dünyası elimizde.
Kesinlikle. Arz ve talep. Daha çok işçiye ihtiyacınız olacak.
Durmadan maaşlarına zam isteyecekler.
Peder, isteyebilirler, ama alamazlar.
Önce kâr yükselir, arkadan maaşlar gelir.
Bu ekonomidir, dostlarım.
Fabrikanızın planları var mı?
Tabii ki, size getireyim.
Şimdi, peder, yaptığınızı açıklar mısınız?
Neyi? Montareuil'lerden aldığın mücevherlerin valizinde olduğunu mu?
Bunu bildiğinizden eminim. Rahatlayın.
Sen bir hırsızsın. Ben de öyleyim.
İşte planlar,
bilançomuz, ciromuz ve biraz da brendi.
Ben içemem. Teşekkürler.
- Bir sorununuz yok değil mi? - O kadar içmiyorum canım.
Onu kastetmedim. Sanayi sorunlarından bahsediyorm.
Özür dilerim.
Bir yıl önce iki patlama oldu.
10-12 adam kaybettik.
Toplu cenaze töreni düzenledim.
Muhteşem bir davranış.
Yönetim ve işçiler yas içinde birleştiler.
Derin bir hüzün içinde yüreklerimiz bir oldu.
Reklamdan bahsedin! Altın madeni!
Kahve, baylar.
Sosyalist bir devrim bekliyor musunuz?
Geçici bir karışıklı kaçınılmaz.
Kitlesel bir ayaklanma bekliyorum, gerçek bir başkaldırı,
yeni bir düzen, bir devrim...
- Belçika'da mı? - Muhtemelen.
Bankalara girilir ve yağmalanır.
Bizi koruyacak polislerimiz var.
Ayrıca, sadece aptallar bankalara nakit para emanet ederler.
Nakdinizi burada tuttuğunuzu mu söylüyorsunuz?
E, tabii ki.
Bir kasam var baylar.
Aman Allah'ım, bir sürü boş yer!
Gerçekte, şu anda, yarım milyon
franklık hisse senedi, ve de nakit para var.
Size yatırım teklif ettiğimde,
söylediğimden fazlasını kastediyorum efendim.
- Ya hırsızlar? - Deneyebilirler, Mösyö Dumoulin.
- Kilitler ve kasa güvenilirdir. - Elektronik alarmınız var mı?
Hayır, yok tabii. O alarmların yararı yok.
Elektrik de pahalı ve hiç düzgün çalışmazlar.
O gün, La Margelle beni King Solomon Otel'ine götürdü.
Şanına yakışan hiç bir hırsız Brüksel'de başka yerde kalmaz.
Hepimizin sevdiği ve sevmediği şeyler var.
Şuna bakın! Hepsini Canonnier kurdu.
- Canonnier? - Büyük bir hırsız.
Çok zeki.
Şu anda hapiste.
Güzel, mücevherler.
Bilirsin, Georges, bir hırsız şaka yapmaz.
Bir profesyoneldir.
Ortaya çıkışın gösterişliydi, çocukça bir cesaret.
Şanslıymışsınız. Ama şanstan fazlasına ihtiyacınız olacak.
Tek ihtiyacım, birinin bana öğretmesi.
- Yalnız çalışmak mı istedin? - Hayır, bir planım vardı.
Kendimi bir yıl kadar hapse attırmak ve doğru kişilerle tanışmak.
Mümkün olduğunca, hapisten uzak dur.
Namussuz ve serseri doludur,
kötülükle beslenir.
Şimdi, özgürsün.
Dışarı çıkar, dünyayı görür,
insanlara bakar, başarırsın.
Yeterince cesursun.
En azından, yapacak iş buluyorsun.
Hareket, Georges, işin sırrı bu.
Onları düşünmeden çaldım.
Çalmamak anlamsız olurdu.
Elinde değildi.
O karşı konulmaz gücü bilirim!
İyi bilirim. İnsanı yer bitirir.
Günlerine, rüyalarına, kederlerine, mal olur.
Ve karşılığnda ne şöhret kazanırsın ne de bir yarar elde edersin.
Hiç sahte düşüncelerim olmadı.
Çünkü burjuva değilsin. Hırsızsın.
Özelsin, kendine hassın.
Aslında, sıradan kişilerce yanlış anlaşılıyorsun.
Sen, onların gösteremedikleri yüzlerisin.
Onların hatası değil. Onlar da inanacak bir şeyler arıyor.
Gelenekler bir duvar gibi etraflarını sarmış.
O duvarları aşacaksın.
Vaazını mı çalışıyorsun peder?
Çok güzel şeyler var burada.
Bir beyefendinin ilk çalışması.
Georges Randal, Roger Voisin.
Bazıları bana Kara Leke Roger der.
Bu akşam Roger'a sen eşlik edeceksin. Sana temel kuralları öğretecek.
Bu gece ne var?
Trende karşılaştığımız adamı ziyaret edeceksin.
Boya üreticisi.
Oturma odasının anahtarının kopyası.
Çift kancalı. Zor.
Kendini göstermek zorundasın. İşe koyul.
Bir şey daha.
Gereksiz yere kimseyi öldürme.
Basit çirkin ve son derece demode!
Bir burjuvanın kalbine giden yol çelik kasasından geçer.
Canını gerçekten yakar.
Güzel bir gece değil mi?
La Margelle'in dediği gibi, "Bir hırsız dürüst bir adam için ayışığı gibidir."
Çok beceriklidir! Çalışmayı sevmemesi çok kötü.
Peder mi? Şaka yapıyorsun.
Bir sebze kadar tembeldir.
Bir kere dama çıkarmayı dene.
Yapacak daha iyi işleri var. Beyin o.
Belki de haklısın. İşte, şunları giy.
Saf lastik.
Peder bana ilk işinin bir müze olduğunu söyledi.
Resmi severim. Kendim de ressamım.
Kaleler, deniz manzarası yaparım. Gerçeküstü şeyler.
Venedik.
Venedik'e gittin mi?
Hayır, orası benim hayalim.
Zaman bulduğumda gideceğim.
Güzel. Gidelim.
- Bu koku ne? - Kafur.
Doğru, kafur.
Naftalin.
Bir kürk!
İki kürk!
Birer tane.
- Broussaille bunları sever. - Kim?
Broussaille, kız kardeşim.
Londra'da yaşıyor. Yakında tanışırsın. Hadi.
Ne yapar?
Erkekleri. İyi vakit geçirir.
Van der Busch yalan söylememiş. Senetler burada.
Londra'ya gittik, dünyadaki hırsız yuvasına.
Londra her zaman Avrupa hırsızlarının ticaret merkezi olmuştur.
Nasıl çalıştığımı bilirsiniz, Bay Kara Leke Roger.
Evet ya da hayır deyin. Para için pazarlık etmekten nefret ederim.
Nakit 500 pound, Gerisi için de çek. Kabul mü?
İngiltere'yi çok seviyorum!
İngiliz polisi nasıl?
Sadece Avrupa'da çalışırsan, gözlerini kaparlar.
- Parisli misin? - Hayır, Valensiyalıyım.
Ailemin orada hırdavat dükkanı var.
Tüm yeni kasaların numuneleri var. Değişikliklere ayak uydurmamı sağlıyor.
- İşini biliyorlar mı? - Tabii ki.
Broussaille'lerdeki o hareket ne?
Hay ben...?
Broussaille!
- Ah, küçük kardeşim! - Taşınıyor musun?
O kadar şaşırma.
Ben aptal bir kızım.
Yine ödeyebileceğimden fazlasını aldım,
alacaklılar her şeyi alıyorlar!
Tam zamanında gelmişim. Bende çok para var.
Sterlinler diyorum efendim.
Mobilyalarını geri alacağız.
- Ne kadar? - Masraflar dahil mi?
Evet, tabii.
Adım Broussaille.
Georges Randal.
Bu, Ida. Parisli.
Eşyalarınızı alayım mı?
Teşekkürler.
Hepsiyle hallettim.
Ama bu sondu, anladın mı?
Teşekkürler aşkım.
Sana pahalıya mal oldum değil mi? Ve kazanmak için çok çalışmıştın tabii.
Ama göreceksin bir gün hepsini geri alacaksın ve Venedik'e gideceğiz.
Bu, onun hayali.
Bize!
Durun! Portakalı soydum, başucuma koydum,
ben bir yalan uydurdum, duma duma dum!
Önceki gün Canonnier'e tanıştırdığım kıza rastladım.
Adresini kullanabilirsiniz.
- Çantada keklik. - Benimdir.
Yarın Paris'ten ayrılıyorum. Benimle gelir misin?
Bu hafta olmaz. İspanya'ya gidiyorum. Marcel'e yardım edeceğime söz verdim.
Tamam.
- Siz gelir misiniz, Mösyö Randal? - Siz isterseniz tabii gelirim.
İstemesem sorar mıyım? Paris'te eviniz var mı?
Vardı, ama artık yok.
O halde benimle kalın. Bağlayan bir şey yok.
Çok hoşuna gidecek. Odalardan biri çok geniştir.
Hey, Roger.
Yeni arkadaşın, çok tatlı.
Tekerleklerin tam altına düştü. Tren üzerinden geçti.
Bir anne için kötü bir son.
Tüylerimi ürpertiyor.
Soğuk. Vagonları ısıtsalar ya!
Kürk!
Ne kürkü?
Brüksel'den aldığım.
Çalıntı kürk! Giymeye korkarım.
Sende, bende olduğundan daha iyi durur.
Çok cesursun, Georges, ama dikkatli ol.
Kadınlar sonun olabilir.
Ida'nın Paris'te bir giysi dükkanı var, rue de Berceaux.
Bunun yanı sıra müşterilerine başka hizmetler de sunuyor.
Dükkanı mektuplaşma ve buluşma merkezidir.
O burada.
Söylediklerimi unutma.
Canonnier ona % 22 veriyor, daha fazla değil.
Girin lütfen.
Madam.
Mösyö, çok utanıyorum. Nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum.
- Benimle buluşmak mı istediniz? - Durumum çok ümitsiz.
Ümitsiz görünmüyorsunuz, Madam.
Size güvenebilir miyim?
Tabii, sır tutarım.
Nihayet bir centilmen buldum!
Biliyor musunuz, politika yapmalısınız.
Gururum okşandı.
Çok saygıdeğer görünüyorsunuz.
Sizi elinizde bir maymuncukla hayal edemiyorum. Ne romantik.
- Erkek olsaydım... - Yazık olurdu, Madam.
Mösyö, benim de kusurlarım var, onları inkar edemem.
Bugünün dünyasında yaşam kadınlar için çok zor.
Siz erkekler, dünyayı bize bir tepside sunuyorsunuz,
fakat mutlu geçen bir kaç günden sonra, her şey bitiyor.
Gördüğüm tek şey sadakatsizlik. Son İngiliz'im gibi...
- İngiliz mi? - Evet, bir İngiliz.
Düşüncesiz, yabani!
Omzumda diş izleri bıraktı, sonra da kayboldu.
Pis alçak! Ne kadar kalpsizmiş.
Çok anlayışlısınız.
Adım Renée.
Telaffuz etmek zor. Deneyin, göreceksiniz.
Renée.
Ah, çok güzel.
Kocamdan iyi. Kocam politikacı.
Koca ne anlam ifade eder?
Çocuklar bir anlam ifade eder, ama çok pahalıdırlar.
Şanslı olduğumu söylemeliyim. Ida, beni Canonnier ile tanıştırdı.
İnanılmaz bir adam! Beni arkadaşlarımı kullanmaya ikna eden odur.
Neden arkadaşlar?
Neden olmasın? Paris'in içinde ve dışında arkadaşlarım var.
Geliş ve gidişlerinden haberim olur.
Canonnier'e bilgi verir
ve ganimetten %50 alırdım,
küçük bir yüzde ama şimdiki fiyat bu.
Hayır, Madam, şimdiki fiyat bu değil. Fiyat % 33.
Otuz üç?
İşinin ehli bir hırsız bundan fazla veremez.
Yüzde otuz üç fazla değil ki. İstediğim elli.
45'te mutabık kaldığımızı farzedin?
Ne 45 ne 40. 33, Madam.
Bana hiç acımıyorsunuz? Kadınları anlamıyorsunuz.
İki yakamızı bir araya getirmek için ne kadar uğraştığımızı düşünün. Söylerken utanıyorum,
kocam bana ayda ne kadar veriyor biliyor musunuz? Sadaka.
Seçkin giyinmemi ister,
yeni elbiseler, şapkalar alırım... İç çamaşırı da unutma.
Bak! Yapmak zorundayım. Bunu biliyorsunuz.
- Bilgi ne kadar eder? - Yüzde otuz üç.
Bazıları da hırsızların cömert olduğunu söylemiş.
Size iki adres verebilirim.
Biri Paris'te, diğeri Maisons-Laffitte'te.
Hayat güzel. Yapacak çok şey var.
Şartlar gerektirdiğinde, takım olarak çalışırız.
Akıntıya karşı gideriz.
Yazları kumsallardan uzakta. Kışları şehirlerden uzakta.
Gidelim.
Taşınıyorlar mı? Bir şey biliyor musun, Madaleine?
- Bize hiç bir şey söylemediler. - Çok tuhaf.
Gerçekten mi? Oldukça alışılmadık.
Çok ilgilendiysen, bize yardım etsene?
Bu şey 250 kilo vardır.
Biraz acelemiz var.
Gidelim, Maurice. Çabuk ol!
Biraz daha.
Bu işi, balığın suyu sevdiği gibi seviyordum.
Hayal gücüm, iyi reflekslerim vardı ve yorulmak bilmezdim.
Ama o zaman bile, en sevdiğim şey
yalnız çalışmaktı.
Bugünlerde boş musun?
Biraz zamanım var.
Bunu duyduğuma sevindim.
Elimde ilginç bi iş var, çok iyi.
Şu anda tam formundasın.
Madam Goulet'ye ait inci bir kolye,
dindar bir kadın.
İş, burada, Paris'te yapılmalı.
- Güpegündüz. - Neden gece değil?
Çünkü Madam onu yatarken takıyor, incilerin parlaklığını korumak için.
Bir dahaki borsa toplantısının ne zaman olacağını söyler misin?
Eylül'ün 29'unda. Kaliteli tahviller gelecek.
Randal, Allah'ım! Bu Randal.
Benim için mi buradasın?
Seni gördüğüme sevindim.
Bu, Profesör Boileau.
Georges Randal'la tanışın, üniversiteden eski bir arkadaş.
Çok naziksin!
Bunca yıldan sonra eski arkadaşını unutmamışsın.
- Adresimi nasıl buldun? - Zor olmadı.
Seni bulmuşken bir yere bırakmam.
Amicus amicum fricat (Arkadaş arkadaşı kaşır!) Hadi buna içelim.
- Biraz geç kaldım. - Bir kaç dakikan var.
Göz açıp kapayıncaya kadar gelir ve gider.
- İmdat! Soyuldum! - Ne oldu?
Güpegündüz soygun. Sıradışı!
Kimse bunları durdurmayacak mı? Merak ediyorum.
Mösyö Mouratet, buradan ayrılan birini gördünüz mü?
Hiç kimse. Siz?
Hayır. Çatıdan kaçmış olabilir.
Şu dolandırıcıların becerileri de çok can sıkıcı.
Kibirleri ise dehşet verici.
Ah, Georges, hala aynısın, iyi giyimli, dalgın.
Değişmemişsin. Ne yapıyorsun?
- Mimarım. - Biliyordum! Kamu binaları mı?
- Hayır, meskenler. - O işte çok para var. Harika.
Kolyem! Kolyem!
Afet, ha?
Courbassol'u tanıyor musun?
- Politikacı mı? - Ta kendisi. Ben onun sağ koluyum.
Tam bir lider, örnek bir kişi.
Şundan eminim; yakında hükümette yer alacak.
Onsuz olmaz. Seni tanıştırırım.
Afedersiniz beyler.
Mösyö Courbassol'un bürosu.
İstersen gülebilirsin ama paçayı zor kurtardım. Hepsi inci bir kolye için.
Şikayet etmeyi bırak. Muhteşem bir parça.
Sana 5000 pound bulabilirim,
dahası, politikada sağlam bir yerin var.
Mouratet nasıl bir öğrenciydi?
Hep bir numaraydı, ahmak.
Geçen gün amcanla yemek yedim.
Çok kabaydı. Giderek kötüleşiyor.
İğneleyip duruyor. Sararıp solmuş.
Bütün gece dışarıda, genç kızlarla çıkıyor, onun yaşında bir adam!
Berbat ve gülünç.
Ya Charlotte, o nasıl?
Kuzeninin canı sıkkın.
- Merhaba, Georges. - Merhaba.
- Peder. - İyi günler.
Haberleri duydun mu?
Yaralanmışsın?
Hollanda'daki polisler, Allah'ım.
Tilki sürüsüymüşüz gibi bize ateş ettiler. Ben şanslıydım, Marcel'i aldılar.
- Marcel uslu durur mu? - İyidir.
Ona iyi bir avukat tuttun mu?
Amsterdam'daki en iyi avukatı. Başka bir şey yapabilir miyiz?
Marcel'i çok severdim.
Neden işi bitmiş gibi konuşuyorsun?
Dışarı çıktığında bankada bir hesap açtıracağım.
Ne berbat bir ara!
Çok kolay kaptırdı paçayı.
Delpich, bankacı. Oku şunu.
Delpich? Ünlü biri.
Ne dersin?
İlgileniyor musun?
Evet, yanlız çalışabilirm.
Tamam, artık yalnız bir kurtsun.
Bu benim işim değil. Bir tuhaflık var.
Neden öyle söyledin?
Gerçekten bilmiyorum.
Gidersen, anne-babamızı da görür müsün?
Onları bizim için öp, olur mu?
Seninle ilgilenirler.
Onlara yaralandığımı söyleme. Çok üzülürler.
Dünya küçük değil mi? Hep seyahat etmek istemişimdir.
Ya Broussaille, umarım çok çalışmıyordur?
İşi o kadar çok ki ağır gelebilir.
İyi insanlardı.
Onlara Roger ve Broussaille hakkındaki iyi haberlerden başka bir şey söylemedim.
Yemek çok lezizdi, muhabbet yorucuydu,
ve ben bankacı Delpich'in kasasını neredeyse unutuyordum.
Özür dilerim ama iş zamanı.
Haklısın.
Dikkatli ol.
Broussaille'e daha sık yazmasını söyle.
Mektuplarını okuyabilseydiniz...
Uyuyamıyoruz, çok gülüyoruz.
- Lütfen efendim merhamet edin! - Bağırmayın, Madam.
- Lütfen beni öldürmeyin. - Sessiz olur musunuz?
Lütfen canımı yakmayın.
Bir şey daha söylerseniz yakacağım.
Dişimi kırdın.
Bakayım.
Bir şey yok. Siz kimsiniz?
Siz kimsiniz?
Ben Madam Delpich.
Kocanızdan bir şey mi çalacaktınız?
O yokken ofisine göz kulak olmamı istedi benden.
Bununla mı göz kulak oluyorsunuz?
Mösyö, bana yardım edin. O bir canavar, bir manyak.
Nasıl işkenceler yapar biliyor musunuz? En kötülerini.
Anlatmamı ister misiniz?
Hayır, Madam, meşgulüm. Maalesef.
Bu küçük şeylerle hiç şansınız yok.
Ne döküyorsunuz?
Acit, Madam.
Oksisülfitermia. Yeni bir Alman hilesi.
Ne yazık ki, belli alaşımlarda işe yarıyor.
Uzun sürer mi?
Bir kaç dakika.
Çok pis bir iş sizin yaptığınız, Mösyö,
ama çok da ilginç.
Adım Genevieve.
Memnun oldum?
Beni çok kötü bir duruma soktunuz, Mösyö.
Kocam beni kesinlikle öldürecek. Sizin yüzünüzden öldürüleceğim!
- Abartmayı bırakın. - Nasıl biri olduğunu bilseniz.
Zannetmiyorum, Madam, endişelenmenize gerek yok.
Ne yapıyorsunuz?
Sizi bayıltıp bağlayacağım, böylece onurunuz kurtulacak.
Bana dokunmayın! Çok kabasınız.
Sadece sizi korumak istemiştim, Madam.
Oraya hiç mücevher koymaz, sadece nakit.
Biliyorum.
Hala kocanızı terketmek istiyor musunuz?
Tabii ki, özellikle de şimdi.
Bu, seyahat bedelinizi karşılar.
Teşekkürler, Mösyö.
Kadınları anlayan bir erkeksiniz.
Kendine güvenen birisiniz.
Kocam çok aptaldır.
Susadınız mı?
Evet.
Ne istersiniz?
Hiç bir şey.
İş başında içmem.
Bitirir, giderim.
Sizinle geleyim!
İmkansız, Madam. Üzgünüm.
Ben masumum!
Korkunçtu.
Oyunun kuralları bunlar.
Bu oyunu oynayabildiğini mi söylüyorsun?
Bazen şu salak kasalar yerine,
her şeyi havaya uçurmak istiyorum.
Dünyayı olduğu gibi kabul etmezsek, burada ne işimiz var?
İnsanları soymak?
Seni besleyen eli ısırmak ister misin?
Korkarım ki istiyorum.
Bazen ben de istiyorum!
Biri sizi arıyor.
- Kim? - Bir hanım.
- Nasıl biri? - Kızıl saçlı.
Eşyalarını getirmiş.
Seni kadınlar konusunda uyarmadım mı ben?
Sonunda!
Yanlış isim ve adres vermen çok hoştu,
yaşadıklarmızdan sonra.
Öpülmeyi haketmiyorsun.
Adresimi nereden buldun?
Terzinden.
Yeleğinde etiketi vardı.
Bende de merak.
Çok yardımcı oldu. Kibar biri.
Seninkiyle aynı renkte dört takım yapmış.
Üç yakışıklı bey gördüm.
Sen dördüncsüydün, ve işte buradayım.
Kötü bir oyundu.
Yalan söylemek kabalıktır, tehlikelidir de.
Aşağılanmış bir kadın?
Bir kaç hafta beraber yaşadık.
İşi ihmal etmeye başladım.
Genevieve tüm zamanımı alıyordu.
Erkekler bana baktığında içim ürperiyor.
Kendimi gerekli hissediyorum.
Biliyorsun, kadınlar iyi idare ederler eğer korkmazlarsa.
- Ve sen hiç korkmazsın? - Asla. Buna sevin.
Her şeyi yaparsın, ha? Biriyle çıkmak için?
Bana verilen para var ve de mutluluk.
Yapacak o kadar çok şey var ki!
Yabani bir bitki gibiyim, doğal.
Bakalım bir. Daha hızlı.
Adımlar daha kısa,
dizler esnek,
baş yukarıda,
sırt kavisli, çok değil.
Genevieve eylem kadınıydı.
Dünyayı istiyordu. Ona kurban lazımdı.
Onu toplum içine çıkardım, Mouratet'e.
- İyi mi? - İyi.
Randal, nasılsın? Madam Randal, sanırım.
Hayır.
Güzel.
Size karımı tanıştırayım.
Canım, Georges Randal'la tanış.
Afedersiniz. Çok komik, aklıma bir şey geldi de.
Kocam sizden çok sık bahseder.
Farklı bir şey bekliyordun değil mi?
Çok doğru.
Özür dilerim.
Onu hakkında ne düşünüyorsun? Zaman zaman çocuk gibi değil mi?
Çok eğleniyor gibi görünüyor.
O bir incidir. Her şeyi bilir, ve bunları iyi kullanır.
Ve yatakta, harikadır.
Aklıma gelmişken, Urbain Randal, amcan mı?
Evet. Neden sordun?
- Arada sırada uğrar. - Biliyorum.
Courbassol geldi. Afedersin.
İyi akşamlar, Mösyö Randal.
Mösyö Courbassol.
Sizinle tanışmak onurdur efendim.
Senden bahsetmek Mouratet'i gururlandırdı.
Mimar olduğunuzu duydum.
Kamu binaları değil mi?
Hayır, evler.
Mouratet hep karıştırır. Dalgın biri.
Politikadan yeterince bahsettik.
Sizin gibi parlak adamlara ihtiyacım var.
Pazartesi günü bölgemde olacağım, Dieppe'te. Siz de gelsenize.
Arkadaşlarımla tanıştırırım.
Yapılacak çok önemli şeyler var.
Sana güveniyorum.
İçeri girdin.
Ah, sevgili mimarım, aletlerin yanında mı?
Allah aşkına çıkarma onları.
Böyle bir sürprizin her gün yaşanmayacağını söylemeliyim.
Seni bir kaç kurbanınla tanıştırayım.
Bu akşam üçü burada.
Ateşle oynuyorsun, Renée. Eğleniyor musun?
Evet. Ya sen?
Ünün gittikçe yayılıyor gibi.
Ben iyi değilim. Para bulmak zorlaşıyor. Ne sıkıcı.
Gelecek kış için sana bir iş ayarladım diyelim
bir vuruşta zararı karşılamak için.
Amcan çok zengin. Cazip, evet,
ama bedeli değil.
Yaşlanmanın nasıl olduğunu hiç öğrenememesi çok yazık.
Üzerinde 200-300 frank var mı?
Hayır. Sadece 50 var.
Şahsen teşekkür etmeye geleceğim.
Zahmet etme. Yüzdenden düşerim canım.
Afedersiniz, kocanız sizi arıyor.
Georges, konuşabilir miyiz? Amcan...
Bana zengin olduğunu söyledi. Doğru mu?
Doğru. Çok zengin.
Evin hanımı olmak, bir düşün.
Teklif etti. Israrlı.
O halde, kabul et.
Ama senin yüzünden, bu durum beni rahatsız ediyor.
Soyup soğana çevir hayatım. Alçağın tekidir.
Hadi. Bekliyor.
Courbassol ile Dieppe'e gidecek misin?
Emin değilim.
Gitmelisin. Canonnier döndü.
Canonnier? Bıraktılar mı?
Hayır, kaçtı.
Şeytan Adası'ndan kaçmak 6 ayını aldı. Altı ay!
Bir haftadır Dieppe'te saklanıyor.
Georges, onu orada görebilirsin. Courbassol'un arkadaşısın.
Gidip onu orada bulabilirsin.
- Canonnier'i nasıl tanıyacağım? - O seni bulur.
Ona mesajım var.
Ne söyleyeceğim?
Arkadaşlarının güvenilir olduğunu.
En önemlisi, Paris'e asla gelmemeli.
Polis her yerde onu arıyor.
Dieppe, ne gün ama!
Polisler, muhabirler, seçmenler,
muhbirler, yankesiciler vardı...
Canonnier dışında herkes.
Akşamüstüne doğru, Courbassol adamlarını topladı,
ve onuruna verilen ziyafet için bizi otele götürdü.
Georges, Courbassol'u gördün mü? Muhteşem biri değil mi?
Herkes avcunun içinde. Konuşması büyük bir zafer olacak.
Kurul bu gece uyumayacak.
- Ne oldu? - Bir hayalet gördüm.
Mösyö Canonnier'yi gördüm. Hayalettir.
İmkansız. O hapiste.
- Nerede gördün? - Şu merdivenden çıkıyordu.
Ağırmış.
Dikkatli ol.
Yatağa.
Anne, anne.
Bak, Fernande.
Fernande, güçlü ol. Onun zamanı geldi.
Çalma zamanı mı şimdi?
Lütfen, Fernande, ağlama.
Akşam yemeğinde gözlerin kızarmış olacak.
Elimizden geleni yaptık. Yarın sabah öldüğünü açıklayacağız.
Gel hayatım, hadi. Yemeğe geç kaldık.
Odasına git.
Çarşafları değiştir ve çiçek yerleştir.
Annenin odasını kiralayacak mısın?
Kes şunu, Fernande.
Bir keresinde tamamı tutulmuştu.
Sadece bir oda. Oda, odadır.
Devam et.
Nasılsınız? Mösyö Randal.
Siz, Randal'sınız, ha?
Canonnier, Jean-François.
- Sizi bekliyordum. - Sizi bulmaya çalışıyordum.
Paris'e arkadaşlarımızla gidiyorsunuz. Ben de sizinle geliyorum.
Gelmeseniz iyi olur.
La Margelle burada kalmanızı söylememi istedi.
Bütün istasyonlar izleniyor.
Polis beklemede.
Rahip neden burnunu sokuyor ki?
Yarın Paris'e gitmeliyim. Bana yardım edebilirsiniz.
Aslanların önüne atlamanız için mi?
Kimse beni tanıyamaz. Buraya bak.
Peruğu kendim yaptım. Karga kanadı denir buna.
Bir ispiyoncunun başından aldım bunu.
Zor zamanlar geçirdim, Randal. Hayal bile edemezsin.
Arkaplanda hareketsiz duramam.
Seni gönderdiklerine sevindim.
Bana halefim olduğun söylendi.
Yaşlı kız hala çatırdıyor.
Yaşamayı bıraksa da ölü değil tabii.
Burası hancının yatak odası değil mi?
Kasa.
Sen yaparsın. Ben izlerim.
- Önden buyurun. - Düşünmem bile.
Bana yol göster.
O halde,
bunu Amerika'dan yanımda getirdim.
Küçük bir mücevher.
Levye, çuvaldız, tornavida,
maymuncuk, matkap.
Amerika'da acayip aletler var.
Daha bir şey görmedin.
Edison küçük bir pil icat etti.
Bir kibrit kutusunda taşınabiliyor.
Bir testere, matkap bağlayabilirsin. İşi senin için yapar.
Bir ampul bile yakıyor.
Bir tane aldım. Sana göstereyim.
Paris'e geri dönme. İnan bana, tehlikeli.
Bilirsin,
hapishane insana çok şeyler öğretiyor.
Sana düşünme, okuma ve konuşma zamanı veriyor.
Yarar ve zararları değerlendiriyorsun.
Planlarım var, Randal, büyük planlar.
Yalnız da değilim. İyi adamlarım var.
Yakında çok sıkı vuracağız.
Neyi vuracaksınız?
Dünyayı güç yönetir. Bizi işitecekler.
Bunu değiştirmek, daha insancıl yapmak istiyoruz.
- Sence dünya güzel mi? - Hayır.
Bu yüzden yeniden yapılandırmak istiyoruz.
Sen, ben ve yoldaşlarımız.
Ama önce, burjuvazinin çürümüş ruhunu parça parça edeceğiz,
bizden korkacaklar, Randal,
sistemli olarak korkutacağız.
Ben, şahsen şiddete inanmıyorum.
İçeride hissem var, Kontrolü kaybetmekten korkarım.
Gençken ben de bu şekilde konuşurdum.
Her işe de koşardım.
Ama beni yakaladılar.
Senin de sıran gelecek, göreceksin. Vahşi canavarlar gibiler.
- Onlar için hazırım. - Böyle böbürlenme.
Zirvede olduğunu sanmak çok kolaydır. O zamanları iyi bilirim.
Bir şey var mı?
Pek değil. Bir kaç hisse.
Biraz nakdim var.
Bunu al, yarısı senin.
Uzun süredir arkadaşım olanlar beni iyi tanırlar.
Bunu da, bir hediye. Ben de var.
Doğruları söylerim,
ve hükümetimizin bir engerek yuvası olduğunu söylüyorum.
Bana hakaretler yağdıracaklar,
ama sözcükler beni incitmez.
Sadece gerçeklerle ilgileniyorum.
Gerçekler neler? Onları siz de benim kadar biliyorsunuz.
Toplumsal düzenimizin alt üst olduğunu görüyoruz.
Ulusumuzu, muhteşem geçmişi boyunca ayakta tutan bütün direklerin
birer birer yıkıldığını görüyoruz.
Aile, ahlak, mahremiyet, vatanseverlik direkleri.
Toplumumuzun kuyusu kazıldı, bu tuhaf böcekler,
Yahudiler, Masonlar,
ve sızlanıp duran sosyalitler sürüsü tarafından.
Tüm ulusa nifak tohumları ekmek
ve Fransa'yı kendi kulüpleri, inleri, hücreleri yapmak istiyorlar.
Bravo, bravo!
Peki bu tehdite karşı, hükümetimiz ne yaptı?
Uçurumun kenarında duruyoruz.
Bir adım daha atarsak düşeceğiz.
Birey olarak, o adımı atmayı reddediyorum.
Geriye doğru adımlar atmak için tüm gücümü kullanacağım.
Açık söylüyorum, bir onur ve mantık örneği
bulmak için geçmişe bakmak istiyorum.
Bir dinamit lokumum olsaydı, şu masaya atmıştım.
Seni ilk ben durdururdum.
Çünkü orada çok sevdiğim bir kadın var.
Duygusalsın değil mi?
Bazen.
Öyle görünmüyorsun. Soğukkanlı, bir bıçak kadar keskinsin.
Senin gibi bir kaç adam daha lazım bize.
Bize katılsana.
İçimizdeki, derinlere gömdüğümüz gerçek hazinemizden başka,
savaşmaya değecek bir şey var mı?
Seni temin ederim, var.
Gitme zamanı.
- Kokuyu aldın mı? - Hayır.
Almıyor musun?
Altın.
Bir tür asit.
Bir çimen yaprağı gibi keser.
Gerçekten altın var burada.
İşte.
Elini aç.
Tamamdır, önce sen.
Büyük bir an efendim.
Sayın Courbassol kendinizi aştınız.
Teşekkürler arkadaşım.
- Sizi istasyona götüreceğim efendim. - Memnuniyetle, teşekkürler.
Jean-François!
Randal, Randal, dur!
O bizden biri, Randal. O bir polis. Kes şunu.
Soyuldum! İmdat, imdat!
Soyuldum!
Paramı çaldılar! Paramı aldılar!
İmdat! Birisi paramı aldı! Yakalayın hırsızı!
Canonnier'nin ölümünden bir yıl sonra,
terör olayları çoğaldı.
Her yere bombalar atılıyordu, Parlamento Binası'na bile.
Arkadaşlarımızın bir kaçı anarşik olaylara katıldı.
Bir çoğu tutuklandı.
Polis peşimizdeydi.
İnsanlar kendilerini evlerine hapsetti,
bu da, bizim işimizi zorlaştırdı.
Broussaille evlendi.
Londra'dan ayrıldı, evini bana bıraktı.
Çok iş yapmadım. Artık isteğim yoktu.
Fransa'dan uzak durduk.
Kapının önündeki kim?
Gidip bakayım.
Charlotte!
Sağolun, Madam.
Bunlar ne için? Zırh gibi görünüyor.
Acil yardım araçlarım,
bir kaç uç, küçük bir matkap...
Cerrah gibi görünüyorsun.
Hırsızlık bir meslek yani?
Evet. Zor bir meslektir.
Bunlar ne için? Kolunda dövme mi var?
Antoine'ın ustalığı. Bak, balon hareket ediyor.
Korkunç. Hep kalacak mı?
Korkarım öyle.
Dövmeden kurtulmanın tek yolu anne sütü zerketmek.
- Benimle dalga geçiyorsun. - Hiç de değil.
Zayıflamışsın.
Şurada kırışıklıklar var.
Seninle nasıl yaşadım ben?
Onu ben de kendime sordum.
Beni bulmak için çok çaba göstermediğini söyleyebilirim.
Beni istemediğini sanıyordum. Bir keresinde benimle gelmeni istemiştim.
Hoşuma gittiğini mi sanıyorsun,
benimle hiç konuşmayan pederle o eski evde, tek başıma?
Bütün arkadaşlarım evleniyordu.
Çok sıkıcıydı.
Mağaradaki bir münzevi gibi evde yalnızdım.
- Senin suçundu. - Hayır, değildi.
- Öyleydi. - Değildi.
- Evet. - Hayır.
Seni bulmak çok zordu, biliyorsun.
Londra'da bütün hafta yapayalnızdım.
Yaşlı hizmetçin girmeme izin vermedi. Çok inatçı.
- Adresimi nasıl buldun? - Peder La Margelle'den.
Sence de tuhaf biri değil mi?
La Margelle?
Ne gülüyorsun? O da mı hırsız?
Alay etme.
Beni hala istiyor musun?
Kalmamı istiyor musun?
Gidip valizmi getireyim mi?
Babanın değişip değişmediğini bilmiyorum,
ama sen, sen hep aynı kalacaksın.
Söyle bakalım, baban seni beslemedi mi?
- Nasıl olduğunu bilirsin. - Bilirim.
Urbain Amca ve ünlü haremi.
Bir keresinde tüm evi, her renkten doldurmuştu.
Ama
başta eğlenceliydi.
Onları gözlemledim. Not bile tuttum.
Ya o? O da eğleniyor muydu?
Her hafta değişiyordu, bitmeyecek gibiydi.
Ama aniden, yaşlandı, kötüleşti ve hırçınlaştı.
Bir sabah, Genevieve geldi,
öylece çıkageldi. Onu tanıyordun değil mi?
Evet.
Diğerlerinden farklı biri.
Genevieve tam bir kadın.
Öylece yerleşti, tüm mobilyaları değiştirdi.
Bir banyo ve elmas istedi.
Baba hepsini aldı ona.
Beni kendi tarafına çekmek için hediyeler vermeye çalıştı.
Senden bahsetti.
- Ne dedi? - Saçma şeyler.
Bana hep sorular soruyordu.
Bir gün suratına bir tokat attım. Yapmamalıydım.
Neyse, o zaman aklımda tek şey vardı. Seni bulmak.
Merhaba.
Güle güle, Georges.
Charlotte Londra'daki daireye taşındı, ve ben kendi yolumda devam ettim.
Hırsızlar! Hırsızlar!
Yoruldum.
Bu alarmlarla beni deli ediyorlar. Kendi patlayan kilit!
- Sakin ol, Roger! Heyecan yok! - Devam edemeyeceğim.
Cesaretimi kaybediyorum.
Çok tehlikeli olmaya başladı. Bırakıyorum. Benim için bitti.
- Öylesine söylüyorsun. - Annem üzerine yemin ederim!
Broussaille gitti. Benden başka kimse yok.
Venedik'te bir ev alacağım, ve küçük bir dükkan açacağım.
Patlayan kilitler yapacağım.
Roger!
Onu öldürdün mü?
Hayır, hala nefes alıyor.
O gece ucuz kurtulmuştuk.
Yaz gelince, Roger emekli oldu, söylediği gibi.
Charlotte ile gittim.
Altı, siyah.
Bahislerinizi koyun.
Bahis kapandı.
Beş.
Bu ikisi ilk defa
şans getirdi.
Bahislerinizi koyun. Bahislerinizi koyun.
Bahislerinizi koyun!
Bahis kapandı.
Bir kaç hafta sonra, bir telgraf bizi Paris'e geri çağırdı.
Matmazel Charlotte, Mösyö Georges.
Ne oldu?
Mösyö ölüyor. Artık konuşamıyor.
- Nerede? - Çalışma odasında. Çıkartamıyoruz.
- Doktor ne dedi? - Geceyi çıkartamaz.
Birden mi oldu?
Birden.
İki gün önce felç geçirdi.
Lütfen bizi yalnız bırakın.
Marie-Jeanne, Madama odasına kadar eşlik eder misin?
Georges ve ben ona göz kulak oluruz.
Çok tuhaf.
Hayatım boyunca ondan korktum.
Tekrar görmekten korktum!
Şimdi hiç bir şey hissetmiyorum.
Nerdeyse hiç bir şey.
Benim için çoktan ölmüştü.
Biliyorsun bizi duyuyor.
Umrumda değil.
Sanırım ikimizi de vasiyetinden çıkarabilir.
Muhtemelen.
Vasiyetine baksam iyi olacak.
Nerede olabilir?
Avukatında mı?
Burada bir kopyası olmalı.
Nasıl biri olduğunu bilirsin.
İşte.
Bence bu o.
Evet vasiyeti.
6,200 hisse sendi, yüzde üç,
Ville d'Avray'deki ev.
Haklıydım. Hepsini Pastör Enstititü'süne bırakmış.
Git biraz dinlen. Ben yeni bir vasiyet hazırlayacağım.
Sence bu mümkün mü?
Daha önce yapmıştım. Ben uzmanım. Merak etme.
Ölüm ilanını yazarım. Kahve ister misin?
Hayır, şimdi değil, sonra. Teşekkürler.
Seni rahatsız etmeyeyim.
Tanrım! Şeytan, amcanın ayakları dibinde uluyor.
Bırak görevini bitirsin.
Gizli bir yetenek mi bu?
Çok güzel.
Gelirken Madame Delpich'e rastladım, her zaman muhteşem.
Ona bir şey bırakıyor musun?
Hayır. Hiç bir konuşmasında ona değer verdiğini duymadım.
- Son isteklerine saygı duyarım. - Onu merak etmemeliyim.
Onu almaya hazır olan yaşlı bir Avusturyalı tanıyorum.
Bir kelimeye bakar.
İşte kiliselerin Peder?
Hala vakıflara muhtacız.
Uzun ve zahmetli.
Amcam güzel işlerinizi hatırlayacaktır.
Tanrı bunun için onu kutsasın.
İnşa ettiğiniz kiliseler hakkında konuşup duruyorsun.
Şu bağışlar... Harcanan para ne kadar?
Söylesem bana inanmazsın.
Her şeyi düşündün mü?
Tarihi?
Her şeyi.
Amcan için birinci sınıf cenaze töreni düzenleyecek misin?
Hayır. Amcam fakir tabutuyla gömülmek istedi.
Yüce bir alçak gönüllülük örneği.
- Cemate moral verir. - Cemaat mi?
Aptal olma. Sessiz, sade bir defin.
Sade bir defin mi? Bunu düşünmemiştim.
Hiç acıman yok değil mi?
Korkarım bu son nefesiydi.
Evet, bitti.
Her şey.
Öyle bile olsa, ölümün bahanesi olmaz.
Hizmetçilere haber vermeliyiz.
Bir saniye. Bitiriyorum.
Evet?
Konuşabilir miyiz Peder? Size bir şey söylemem gerek.
Gerçekten mi, Madam? Tamam o halde, konuşalım.
Sanırım bir zamanlar evliydiniz.
Doğru, bir zamanlar evliydim.
Ama gücüm tükendi ve düştüm,
ya da birisi düşmeme sebep oldu.
Şu Georges Randal sizin için saygı ve dürüstlük abidesi.
Bana göre sadece bir hırsız.
Ne diyorsunuz?
Hırsız mı?
Hem de en kötüsü!
Tam şu anda beni soyuyor.
Tüm benliğimi amcasına adadım.
Şimdi beni soyuyor.
Beni kocamdan çaldıktan sonra.
Yani sizi Mösyö Delpich'ten mi çaldı? Çok şaşırdım.
Valensiya'daydım.
Odamda uzanıyordum, elinde bir tabancayla pencereden girdi.
Yarı çıplaktım.
Tabancayı kafama dayadı, ve eğer ses çıkarırsam beni vuracağına yemin etti.
Tecavüze uğradım.
Sonra çekmecemi açtı ve annemin bana gönderdiği tüm mektupları aldı.
Bu ailemizin sırrıydı, ama doğru Peder.
Annemin bir sevgilisi vardı.
Georges Randal bana bu mektuplarla şantaj yaptı.
"Benimle gel yoksa babana söylerim."
Onurunu korumak için, çok sevdiğim kocamı terkettim.
O zamandan beri izlemeye zorlandığım yolu anlatamam.
Çok utanıyorum!
Alçak! Onu hemen tutuklattıracağım.
Hayır, bu imkansız.
Neden?
Şu mektuplar, Madam.
Mektuplar onda. Bir yerde saklıyordur.
Eğer Randal tutuklanırsa, babanız gerçeği öğrenir.
Doğru.
Ne yapabiliriz?
Madam, bedenimizin günahlarına karşı,
dini duygularınız bulunuyor mu?
Evet.
Bravo, bu durumda o desteğe ihtiyacımız olacak.
Duydun mu? Ona bir manastırda inzivaya çekilmeyi önerdim.
Bir erkek manastırında mı?
Çok komik, Georges.
Tüm kadınlar gibi, sanırım bu kadın da isterik.
Seni kurtarmak için kendini ateşe atar,
bir dakika sonra döner ve seni darağacına gönderir.
Tanrım, hayat birdenbire ne kadar da soğuk görünebiliyor.
Çılgın kadınlar tarafından çevrilmişiz. Ve adamlar.
Kendimi çok yorgun hissediyorum.
Diğerlerine, her şeye,
kendine olan bu nefret neden?
Neden kalbimiz var?
Senin neyin var?
Cenazede yanıma gelmedin.
Gidiyorum.
- Nereye gidiyorsun? - Çin'e.
Neden olmasın?
Takıntılarımın gerçekleşmesini garantiye almaya çalıştığımı söyleyebilirim.
Ama benim hiç takıntım yok.
Amacım bile yok.
Ya sen?
Sanırım Roger'in yaptığı gibi her şeyden vazgeçeceksin.
- Öyle yapsam şaşırır mısın? - Hayır.
Hırsızlık artık eskisi gibi değil.
Ayrıca, sanırım amaçlarını yerine getirdin.
Hayır.
Hayır mı?
Hep imkansız olduğunu bildiğim şeyleri hayal ettim.
Sen de mi?
O gün, birini göreceğim zaman,
örneğin senin gibi birini,
ama güçlerinden daha emin olan birini...
Tanrım, beni düşünmenin ıstırabından koru. Çok üzücü.
Mirasını kutlamak için beni yemeğe çıkar.
İşte saygıdeğer Avusturyalı.
Madam Delpich manastıra gitmeyecek.
Çok yazık!
Sonuç olarak, Matmazel, ne kadar mutlu olduğumu söylemek isterim,
babanız ölmeden önce daha cömert davrandığı için.
Masamın üstünde sizi mirastan mahrum eden bir vasiyet vardı.
Şimdi okuduğumuz belge yüzünden o, geçersiz hale geldi.
Yani iyi olan her şey iyi biter.
Tek pişmanlığım var, o da sade defin.
Her şey bir yana,onun son dileklerine saygılı olmalıyız.
Size yolu göstereyim.
Hoşçakalın. Çok naziktiniz. Geldiğiniz için teşekkürler.
Georges! Buradasın.
Sonunda zengin oldun. Avukat hiç bir şeyden şüphelenmedi.
Maître Vivon çok iyi biri.
Temmuz'da gidiyor.
Hizmetçiler ilk sekiz gün yoklar.
Çift kiliti olduğunu ama alarmı olmadığını söyledi.
Uzun bir tatile çıkalım.
Tembel zenginler gibi.
Bütün Temmuz boyunca.
Ve Maître Vivon'u, bütün kasalarını çift kilitlerini unutalım mı?
Georges, senin için endişelenmemek çok iyi. İyi olacaksın değil mi?
Hayır.
Sence olabilir miyim?
Olmanı isterim.
Hayatım devam edecek, Charlotte. Değişmeyeceğim.
Hiç bir değişiklik bekleme.
Ama bütün arkadaşların emekli oldu.
Onlar olabilir ama ben olmadım.
Bu şey senden de güçlü değil mi?
Her şeyden güçlü.
Montareuils'deyken bilmiyordum,
Ama sonra, kilitli dolabı kırınca
ve parıldayan mücevherleri görünce
ellerimde ağırlıklarını hissedince...
Başta babanla ödeşmek için, intikam için yapmıştım.
Birden mutlu oldum.
Kendimi canlı hissettim.
Tatmin oldum.
Büyük mutluluktu.
Gece, bilmediğim bir eve,
her yer sessizken, girerim,
tüm o şeyler, alınmayı bekler,
yeniden doğmuş gibi hissederim.
Ya sonra?
Sonra?
Eve dönerim.
Bir kez daha, kendimi değersiz hisseder,..
...bir dahaki...
...seferi beklerim.
Her şeyin yeniden başlamasını beklerim.
Sana ihtiyacım var, Charlotte.
Yalnız olduğumu söyleyebileceğim tek kişi sensin.
Paris.